Góry Sowie - O regionie

Góry Sowie, to pasmo górskie należące do Sudetów Środkowych. Są nastraszą częścią Sudetów. Położone są w Polsce południowo – zachodniej, na terenie województwa dolnośląskiego. Góry Sowie zbudowane są z pasma głównego oraz pasm Garbu Dzikowca i Wzgórz Wyrębińskich. Góry Sowie obejmują powierzchnię ok. 200 km2. Graniczą z górami Wałbrzyskimi i Pogórzem Wałbrzyskim na zachodzie oraz górami Bardzkimi od wschodu. Na wschodzie granicą jest Przełęcz Srebrna, a na zachodzie dolina rzeki Bystrzycy. Od północy sąsiadują z Kotliną Dzierżoniowską, od południa z Obniżeniem Noworudzkim i Wzgórzami Włodzickimi. Graniczą też z Górami Kamiennymi. Najwyższym szczytem jest Wielka Sowa (1015 m n.p.m.). Pozostałe szczyty mają wysokość od 600 – 980 m n.p.m. W szczytowych partiach znajdują się ciekawe gniazda skalne. Góry porośnięte są borem świerkowym. Wyjątek stanowią obszary polan na szczytach i przełęcze. Można także spotkać naturalne buczyny i cisy. Punkty widokowe można spotkać na skałkach i polanach położonych na szczytach, które mają kształt kopuł. Od strony północnej tworzą gnejsowy mur, stanowiący wybrzuszenie Niziny Śląskiej. Nad Kotliną Dzierżoniowską wyrastają wały Gór Sowich ze stromym zboczem, poprzecinane czterema przełęczami. Na zachód następuje obniżenie masywu, główny grzbiet skręca w stronę Głuszycy i Gór Kamiennych. Płaski grzbiet szczytów i wyraźna asymetria stoków, to cecha charakterystyczna gór. Część północna jest stroma, południowa zaś ma bardzo łagodny charakter. Całe pasmo górskie dzieli się na cztery części, wyodrębnione za pomocą długich przełęczy. Od głównego bloku odchodzą krótkie grzbiety oddzielone od siebie dolinami potoków. Całe pasmo górskie ma charakter wyrównanego, dość płaskiego bloku, o podciętych, stromych zboczach. Góry Stołowe stanowią rodzaj parawanu dla biegnących w ich stronę frontów atmosferycznych. Występują na nich duże opady, znacznie większe niż na Nizinie Śląskiej. Opady są coraz wyższe, a klimat ostrzejszy wraz ze wzrostem wysokości n.p.m. Dzięki temu, wysokie partie tych gór są znakomitym terenem dla narciarzy. Pokrywa śnieżna utrzymuje się bardzo długo. Czasami zachodzi tu zjawisko inwersji temperatur. Zimy są bardzo mroźne. Charakterystyczne dla tego regionu są częste i gwałtowne burze. Ze względu na położenie, niskie temperatury i wysokie opady, przyroda ma charakter arktyczno – alpejski. Klimat jest bardzo chłodny szczególnie w okresie jesienno – zimowym. Wtedy też występuje średnie zachmurzenie. Jest ono niższe dopiero latem. Na miesiące styczeń – luty przypada najniższa średnia temperatura powietrza: - 8 oC. Zima trwa od 14 – 16 tygodni. W lutym występuje najmniejsza ilość opadów. Śnieg na najwyżej położonych obszarach leży do 90 dni. Na zalesionych, północnych stokach – do początku maja. W kotlinach pokrywa śnieżna utrzymuje się do 50 dni. Na terenie Gór Stołowych występują parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu i rezerwaty przyrody. Najwyższymi szczytami Gór Stołowych są: Wielka Sowa (1015 m n.p.m.), Mała Sowa (972 m n.p.m.), Kalenica (964 m n.p.m.), Słoneczna (960 m n.p.m.), Grabina (943 m n.p.m.), Kozia Równia (930 m n.p.m.), Rymarz (913 m n.p.m.), Sokolica (913 m n.p.m.), Żmij (887 m n.p.m.), Sokół (857 m n.p.m.) i Popielak (856 m n.p.m.), Malinowa (839 m n.p.m.). Niewątpliwą atrakcją dla turystów będą zabytki, kościoły i świątynie, zamknięte kopalnie pełniące funkcje muzeów w Nowej Rudzie oraz sztolnie hitlerowskie w Walimiu i Głuszczycy. Ciekawe są także wiadukty, zamki, wieże widokowe na Wielkiej Sowie i Kalenicy. Warto zobaczyć Babi Kamień, Kamień Trzech Granic, sztolnię dawnej kopalni srebra, Leśny Dworek w dolinie potoku Bielawicy.